(آگاهی) هوشتل لری

قرار بود در جهت آگاهی باب مراوده ایی باشد چون نیست پس هوشتللری)

 
نویسنده : سید محسن موسوی - ساعت ٦:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/۱/۳
 
مطلب اول -ملت ايران با يک پارادوکس روبرو شده آيا مقاومت عراق در مقابل امريکا را ستايش کند و يا اورا بابت کشتار بيش از دو ميليون ايرانی لعنت کند و از بدبختی او لذت ببرد؟
پاسخ بنظر من ميتواند اين باشد
تا اينجای کار که فقط دو ملت و دو مردمی که ريشه های مشترک زيادی دارند کشته شده اند شکسته شده اند خانه از دست داده اند همسر از دست داده اند و........از کف داده اند
آتش افروزان واقعی و حاکمان مسئول که فرمان آتش و آتش بس دادند ککشان هم نگزيد
پس در مرحله اول دعا ميکنيم صدام لعين زودتر نابود شود بشرطی که مردم غيرتمند عراق شجاعانه به پيروزی برسند
در مرحله بعدی منتظر فرصت بمانيم تا انشاالله قانونمداری در کشور عزيز خودمان آنقدر قدرت بگيردکه بازماندگان جنگ افروز را محاکمه و جنايات مرده هاشون را هم به مردم اعلام کند
مشکل ايران و عراق و ساير کشورهای مانند ما هيچ ربطی به امريکا و ساير قدرتها ندارد مشکل اساسی از خودمان است. ما انسانهای علاقمند به قانون نيستيم .ادارات ما به سبک اروپای ۱۵۰ سال پيش با شعار اسلامی و با سليقه شخصی منسوبين آخوندها و خائنين به دين و مردم مديريت ميشود
جمله ائی از علی نظری (رئيس کاگزينی بود)در تمام کميسيونها شنيده ميشد و آن جمله اينست قوانين و مقررات دست و پا گير اين جمله مرا عذاب بسيار داد و طرز برخورد مثلا رئيس جلسه مهم بود که در حضور نهادهای انقلابی ميفرمود هر کجا قوانين جلوی کار را ميگيرند انها را نديده بگيريد و جالبتر اينکه اين مثلا رئيس (رئيس نبود عنوان ديگری دارد که بهتر است فعلا نگويم) به مقام بسيار بالاتری ارتقا يافت و يک سازمان حياتی و حساس و مهم را تبديل به
جائی کرد که در يک ملاقات مقام فرمودند کشاورزی و توليد هويج و بادمجان راه خودکفائی شما نيست چرا قطعات توليد نمی شود شرم آور است
بهمين دليل ايشان يک پله ديگر ارتقا يافته و در شمار قرار گرفتند بر پدر هر چی چوپونه
صلوات اين مطلب بدليل پاه ائی ملاحظات کرمخورده نوشته شده ئلی اگر کسان بخصوصی آن را بخوانند مثل روز متوجه موضوع خواهند شد يک هشدار هم بدهم روزی برای درج در تاريخ اين مطالب و بهتر از آن را بااسم ومشخصات کامل خواهم نوشت و بالاخره ابر را از روی ماه کنار خواهم زد.