(آگاهی) هوشتل لری

قرار بود در جهت آگاهی باب مراوده ایی باشد چون نیست پس هوشتللری)

صادق
نویسنده : سید محسن موسوی - ساعت ٧:٤٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٢/٧/۱۸
 

از پيامت متشکرم.

اما بعد.دولتها(قدرت پنهان) برای جهت دهی به ملتها از اهرمها و دستاويزهای زيادی استفاده ميکنند از جمله يکی از کار آمد ترين اين ابزارهاايجاد تصور دشمن قوی خارجی است.

حال چنانچه آن کشور انتخاب شده(هدف) برای بازی نقش دشمن  قوی باشد و مختصات  وجوديش نيز مشخص باشد و مردم کشور اول(داخلی) خطر آن رابيشتر  درک کنند دولت کشور اول در پيشبرد اهداف خود موفقتر است

در سالهای ۵۷ به بعد امريکا اين نقش را برای مردم ايران پيدا کرد و تا لورفتن رابطه پنهانی مک فارلين و رفسنجانی مبارزه با امريکا برای مردم (بعضی)انگيزه ائی قوی و شناخته شده  بود در حالی که عکس اين مسئله در آن سالها صادق نبود و مردم امريکا ايران را بعنوان يک دشمن قابل محاسبه نمی دانستند.اما بعد از لو رفتن و مطرح شدن (تهران گيت)حضور مک فارلين در ايران  آهسته آهسته سمت حرکت سياست خارجی امريکا بسوی دشمن پنداری ايران در چشم مردم امريکا شروع شد.

در اين فرايند ابتدا در جامعه خودی حساسيتهائی نسبت به کشور هدف بوجود ميايد

توجه فرمائيد ممکن است سالها اين حساسيتها بوده اما کسی اهميت نمی داده و يا

در سياست رسمی خارجی به آن بها داده نمی شده

پس از توليد حساسيتها در کليه جرايد و رسانه ها اين حرکت تقويت ميشود در کشور

 هدف نيز بطور هماهنگ رسانه ها دارای دو نظر يه ميشوند

نظريات رسانه هائی که در کشور هدف با نظريات داخلی همخوانی دارد بصورت

گسترده و نقل قول مستقيم منتشر مشوند.تعدادی نيز زسانه داخلی ظاهرا بيطرف از

نظرات رسانه های جناح مقابل که در کشور هدف منتشر شده دفاع ميکنند

اين انتشار اخبار در تمام رسانه ها بصورت يکنواخت هماهنگ و مکررا ادامه مييابد تا

بدنه اصلی جامعه(روزنامه خوانها-دانشجويان-کارمندان-تحصيل کردگان عالی) نسبت

 به آن عکس العمل نشان دهد

به محض بروز عکس العمل رسانه ها برای تشديد اثر شگرد هائی بکار ميگيرند ولی

 به اقدامات قبلی خود نيز براحتی ادامه ميدهند

در اين مرحله چهر ه های سر شناسی از جامعه طرفدار اين جبهه و يا آن جناح

ميشوندبطور خلاصه صحنه آنچنان طبيعی ميشود که در پاره ائی مواقع مديران بالای

جامعه را نيز تحت تاثير قرار ميدهد

انشاالله عينيت اتفاقات ايران  وجهان که مراتب فوق را تبيين کند در آينده مينويسم