(آگاهی) هوشتل لری

قرار بود در جهت آگاهی باب مراوده ایی باشد چون نیست پس هوشتللری)

اقتصاد
نویسنده : سید محسن موسوی - ساعت ٧:٢٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٤/٤
 

دیشب سوم تیرماه سال87 سخنان صمیمانه (احتمالا فریبنده) آقای رئیس جمهور را شنیدم و

خودشان راهم از طریق سیمای 1 دیدم و امروز هم یک جلسه ظاهرا با مخالفان نظریه

ایشان از کانال 4 پخش شد.

شباهتها:

این دوجلسه بشکل عجیبی از نظرمبهم بودن اقدامات عملی بهمدیگر شباهت داشتند و این بمعنای

اینست که قرار است با پول و عمر ملت ایشان یک آزمایشی را انجام بدهند و اتفاقا چنته اشان هم از دلائل احساسی

و علمی خالی نیست. چشم انداز آینده ایی روشن همراه با درختان ونهرهای جاری و

خلاصه بزک نمیر بهار می آید.

اما :من با اعلام مخالفت با هر دو طرف موضوع را بطرف بررسی بنیادی هر برنامه

و طرحی در ایران پیش میبرم عنایت فرمائید

1- در ایران اصولا عمر برنامه ریزی بقدری کوتاه است که اصولا اعتماد و تکیه

و به برنامه های هرکس و هر متخصصی از ریسک بسیار بالائی برخوردار است

در شغل قبلی ام یکی از فرماندهان که متاسفانه به مدارج خیلی بالائی هم رسید در

هر جلسه ای به قانون حمله میکرد و رسما اعلام میکرد قوانین دست و پاگیر فلان و فلان

این نگرش متاسفانه باو که یک شخص با منش یک چوپان بود منحصر نمی شود و بیشتر

مدیران و برنامه ریزان ما از چنین نگرشی استفاده های عجیب و غریبی کرده اند

2-برنامه های تدوین شده در ایران از یک نقص مادر زادی رنج میبرند

واضح است که یک برنامه در سطح یک کشور یعنی جابجائی میلیارد پول و عمر و

فرصت یک ملت .و این تنها مسئله ای است که برنامه ریزان ما به آن توجه ندارند

آنها با تشبث به کلمات آزار دهنده از قبیل رفاه عمومی و کمک به اقشار آسیب پذیر و نظریه جمهوری اسلامی و

فرمایشان خداگونه فلان شخص و فلان زمان بهمدان موقعیت که تماما یک فریب و ظاهرسازی بی مورد است سعی میکنند قبل از اجرا دست و چشم وگوش مردم ومتخصصین را ببندند و تا حالا هم موفق بوده اند

البته بسیار طبیعی و عادی است که اشخاص به عقاید و افکار خود اعتماد دارشته باشند اما این غیر طبیعی و ساده لوحانه است که ملت ایران و نمایندگان این مردم هم قبل از اجرای هر برنامه ایی خود را تا ابد خلع سلاح میکنند

هیچگاه مردم در برابر هیچ دولتی نباید تعهدی را قبول کند و یا دولتمردان سعی کنند با اهرمهای احساسی و دینی(نهایت رذالت) مردم را بسمت دلخواه خود سوق دهند .بنظر من هیچگونه تقصیر و تعهدی بر مردم ایران در باره کمبود سوخت و برق و گاز و هزار موضوع دیگر نیست. مردم ما از این صحنه ها صرفا با ضررهای کمرشکن بیرون انداخته میشوند.

البته چندین موضوع دیگر هم وجود دارد که بموقع به آنها می پردازم اما فعلا جهت کوتاه شدن مقاله و بالاخره جمع بندی راه حل زیر را برای کلیه برنامه ریزان و متفکرین جامعه پیشنهاد میکنم

در کلیات هر برنامه جایگاه قوه محترم ومقتدر قضائیه کاملا مشخص و تعریف شود و برای کلیه مسئولین و رده های نیروی انسانی و مراحل اجرائی الزامات قضائی و تذکر نکات مربوطه کاملا مد نظر قرار گیرد و در همین راستا نماینده محترم وزارت اقتصاد بعنوان ذیحساب (بدون تفویض اختیارات )بهمراه نمایند متخصص قوه قضائیه حضور دائم و بدون تعویض داشته باشند و همچنین سال مالی و مراحل اجرای برنامه ها برای هر سال تعریف شود .

تا بعد.....